روایتی تکاندهنده از انزوا و تقلا برای فراموش نشدن در پویانمایی «اعلان»
به گزارش عصر آنلاین، ایده اولیه فیلم به خاطرهای از دوران کودکی من برمیگردد؛ زمانی که زنی را در محله میدیدم که اعلانهای ترحیم نصبشده روی دیوارها را میکند و با خود میبرد. بعدها همراه همسرم، درباره این موضوع تحقیق کردیم و به ماجرای مردی در یکی از شهرهای اطراف تبریز رسیدیم که مقابل مسجدها و محل برگزاری مراسم ترحیم مینشست و کفشهای افراد حاضر در مراسم را جفت و مرتب میکرد. این مرد بعد از هر مراسم، اعلان ترحیم را با خود به خانه میبرد و مجموعهای از این اعلانها جمع کرده بود. ظاهراً او و همسرش فرزندی نداشتند و جمعآوری اعلانها برای او به نوعی شغل و سرگرمی تبدیل شده بود.
مضمونی عمیق درباره مرگ و تمنای یادآوری
فیلم درباره تنهایی، نادیده گرفته شدن و در نهایت به یاد ماندن است. شخصیت اصلی فردی تنها و منزوی است و زمانی که با خطر مرگ مواجه میشود، تلاش میکند به آدمهای اطرافش نزدیکتر شود تا بعد از مرگش نیز نامی از او در ذهن دیگران باقی بماند و برایش فاتحهای بخوانند. مرگ موضوعی است که همه انسانها با آن مواجه میشوند و به همین دلیل فکر میکنم مضمون فیلم میتواند برای گروههای مختلف سنی قابل لمس باشد.
مسیر طولانی از ایده تا اکران
نگارش فیلمنامه حدود سه سال پیش آغاز شد و نزدیک به چهار تا پنج ماه زمان برد. فیلمنامه به مرکز گسترش ارائه و پس از تأیید شورای انیمیشن، مراحل تولید آن آغاز شد. در مرحله پیشتولید، عروسکها و دکورهای اثر ساخته شدند و انیمیشن از تابستان سال گذشته آغاز شد. تولید انیمیشن بعد از جنگ ۱۲ روزه ادامه پیدا کرد و تا نوروز طول کشید.
خلق فضایی با زبان جهانی و فانتزی
یکی از ظرفیتهای انیمیشن، امکان استفاده از خیال و فانتزی است. به همین دلیل در بخشهایی مانند خواب و کابوس، فضای فیلم را فانتزیتر کردیم و در طراحی شخصیت، دکور و لوکیشنها نیز تلاش شد این رویکرد وجود داشته باشد تا اثر بتواند زبان تصویری فراگیرتری پیدا کند.
اهمیت حضور در جشنواره فیلم کوتاه تهران
در حوزه فیلم کوتاه، چه در انیمیشن و چه در سینمای داستانی و تجربی، جشنوارهها از معدود فرصتهای جدی برای رساندن اثر به مخاطب هستند. مخاطبان جشنواره نیز معمولاً بخشی از هنرمندان، فیلمسازان و مخاطبان حرفهای هنر را تشکیل میدهند. حضور در جشنواره این امکان را به فیلمساز میدهد که اثرش را در معرض نگاه و نقد جدی قرار دهد، واکنش مخاطبان را ببیند و با دیگر فیلمسازان و فعالان این حوزه ارتباط برقرار کند.
چالشهای ساخت استاپموشن در سایه بحرانها
جنگ باعث شد تولید فیلم در سه مقطع با بحرانهای جدی مواجه شود. بهخصوص در مرحله انیمیت، تولید برای چند ماه متوقف شد. محل تولید فیلم در دانشگاه هنر اسلامی تبریز بود و با تعطیلی دانشگاهها، امکان دسترسی به استودیو و ادامه کار وجود نداشت. همین موضوع روند تولید را با وقفه مواجه کرد.
مشکل دوم، افزایش قیمتها و شرایط اقتصادی بود. در استاپموشن مواد و تجهیزات زیادی مورد نیاز است و بخش قابل توجهی از هزینهها در مرحله پیشتولید صرف ساخت عروسک، دکور و دیگر ملزومات میشود. با افزایش قیمتها، بودجه اولیه دیگر پاسخگوی هزینههای تولید نبود و مجبور شدیم هزینههای بیشتری برای ادامه کار پرداخت کنیم.
دیدگاهها و نظرات کاربران
بدون دیدگاهبرای ثبت دیدگاه باید وارد حساب کاربری خود شوید
جهت ارسال نظرات، مشارکت در گفتگو و تعامل با نویسندگان، لطفاً وارد شوید یا عضو شوید.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.