گزارش جامع عصر آنلاین از حواشی جشنواره ونیز تا صندلیهای خالی روسیه و ناگفتههای سینماگران
سینما همواره به عنوان یکی از تأثیرگذارترین هنرهای هفتگانه، زیر ذرهبین جامعه قرار دارد و اخبار و حواشی فعالان آن بازتاب گستردهای در افکار عمومی ایجاد میکند. رسانه عصر آنلاین در این گزارش، مهمترین و تازهترین رویدادها، چالشها و حواشی هفتگی سینمای ایران را به شکلی کوتاه و تحلیلی زیر ذرهبین برده است.
از شباهتهای معنوی تا انتقاد از بحرانهای ریشهدار سینما
در هفتهای که گذشت، آیین اعطای نشان درجه یک هنری به علیرضا داوودنژاد، نویسنده و کارگردان پیشکسوت سینما، با حضور چهرههای سرشناس این عرصه برگزار شد. در این مراسم، محمدعلی فارسی، مستندساز برجسته، درباره وجه اشتراک شهید مرتضی آوینی و علیرضا داوودنژاد گفت: «با وجود رفاقت نزدیکی که با علیرضا داشتم، همیشه برایم این سؤال مطرح بود که چه وجه اشتراکی میان علیرضا و شهید آوینی وجود دارد که پس از شهادت ایشان، به محل کار ما میآمد و انگار همیشه گمگشتهای داشت که به دنبال آن میگشت. این سؤال همیشه با من بود تا روزی که برای عیادت از پسر علیرضا به شیراز رفتم. علیرضا آنجا به من گفت؛ آدم گاهی گرفتار مسائلی میشود که نمیداند با خودش و خدا چه کار کند. من میخواهم بچهام برگردد، (به دلیل پیوند عضو) اما اگر قرار باشد بچه من برگردد، ممکن است بچه دیگری از دنیا برود. خدا چرا من را در این موقعیت قرار داده که باید بچه کسی را ببرد تا بچه من بماند؟ من چه کنم؟» فارسی افزود که هر دو نفر انسانهای خاص و مایه افتخار سینما هستند.
در ادامه این مراسم، علیرضا داوودنژاد نیز با انتقاد صریح از وضعیت موجود اظهار کرد: «یکی از مشکلات تاریخی سینمای ایران، ۲ مسئله مهم یعنی „سانسور“ و „ناامنی بازار“ است. این ۲ مسئله فاصلهای میان سینما و زندگی ایجاد کردهاند و باعث شدهاند سینمایی که از زندگی بریده است، در فضایی ناامن و نامطمئن رها شود. روی کاغذ شاید نگوییم سینما ورشکسته است، اما واقعیت بازار چیز دیگری را نشان میدهد. از تلویزیون هم که آنچنان خبری نیست. وقتی وضعیت ورزش، علم و فناوری در کشور را میبینیم، واقعاً نمیدانم چرا سینما نتوانسته جایگاه خودش را پیدا کند. شاید دلیلش این باشد که برخی کسانی که امور را میچرخانند، هنوز تبعات تصمیمها و سیاستهایشان را بهدرستی ندیدهاند. اما اگر قرار باشد فیلم، فیلم نباشد و سینما نتوانست با مخاطب ارتباط برقرار کند، نمیدانم چه آیندهای در انتظار ما خواهد بود.» وی همچنین بر اهمیت آموزش و پژوهش تأکید کرد و یادآور شد که روزگاری مدرسه ملی سینما تأسیس شد اما زیرابش را زدند و بسته شد.
گرامیداشت روز ملی سینما با طعم زبانهای مادری
مراسم گرامیداشت روز ملی سینما نیز با اجرای منصور ضابطیان در موزه سینما برگزار شد. این رویداد با پخش تصاویری از ادای احترام پرویز پرستویی به شهدای مدرسه «شجره طیبه» میناب آغاز شد. در ادامه، یاد و خاطره چهرههایی چون بهرام بیضایی، ناصر تقوایی و اکبر عبدی گرامی داشته شد و ایرج طهماسب و حمید جبلی روی صحنه آمدند. بخش جذاب این مراسم، ادای احترام هنرمندان به سینما با استفاده از زبانهای مادری بود؛ به طوری که کورش سلیمانی به زبان کردی و فرهاد توحیدی با زبان گیلکی از دغدغههای خود گفتند.
جشنواره «فیلم ۱۰۰» و روایتهای کارگردانان نامآشنا
پانزدهمین جشنواره فیلم ۱۰۰ به دبیری محدثه پیرهادی با اکران آثار منتخب در حوزه هنری برگزار شد و کارگاههای تخصصی جانبی نیز با حضور اساتید داخلی و خارجی جریان داشت. علیرضا داوودنژاد در کارگاه آموزشی «صد راه» عنوان کرد: «مهمترین جشنواره سینمایی در ایران به زعم او جشنواره ۱۰۰ ثانیه است چراکه محوریترین عناصر ساخت فیلم سینمایی یعنی „قاببندی“ و „زمان“ که در سینما ۲ مسأله اصلی هستند در این جشنواره نمود دارد. وقتی کسی بتواند در ۱۰۰ ثانیه یک اثر مرغوب خلق کند این یعنی احساس زمان را به خوبی تجربه کرده است.»
سیروس مقدم نیز در همین کارگاه با اشاره به خاطرات همکاری با ناصر تقوایی گفت: «اصلاً راز موفقیت فیلم و سینما شاید در همین باشد؛ رسیدن به رویاهایی که در واقعیت دستنیافتنی است. علاقه من به سینما و تلویزیون میتوانم بگویم دقیقاً از زمانی شروع شد که ناصر تقوایی کار میساخت و شاید به دلیل یک نسبت فامیلی این شانس را داشتم که زودتر وارد این فضا شوم. بعد هم با جذب مستقیمتر در سریال „دایی جان ناپلئون“ و در خدمت آقای تقوایی بودن، این علاقه دیگر تبدیل شد به مسیری در زندگی من که امروز کنار شما نشستهام.» او همچنین استوریبرد را رکنی جداییناپذیر در تصویر کردن ذهنیات فیلمساز دانست.
ماجرای فیلمی که در روسیه نفروخت و سیاستهای ردهبندی سنی
نشست تخصصی ردهبندی سنی آثار سینمایی در بنیاد سینمایی فارابی برگزار شد. حامد جعفری، دبیر سیوهشتمین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان، طی سخنانی خاطرهای از سفر خود به روسیه در سال ۲۰۱۶ روایت کرد و گفت: «در سال ۲۰۱۶ برای مذاکره با یک شرکت درباره محصول تولیدی خود به روسیه سفر کردیم. در آن جلسه ابتدا فیلم مورد پسند طرف خارجی قرار گرفت اما بعد مخالفت کردند. ماجرا این بود که شخصیت اصلی در مسیر قصه با چاقو زمین را میکند. شرکت خارجی با دیدن این صحنه به ما گفت استفاده از اجسام نامناسب کودکان در پروتکلشان ممنوع است و نمیتوانند فیلم را خریداری کنند. گاهی برخی تولیدکنندگان نمیدانند مبنای ردهبندی سنی چیست و این تصمیم بر چه اساسی گرفته میشود. اگر ذینفعان این حوزه از اتفاقهایی که در لایه حاکمیتی رخ میدهد اطلاع نداشته باشند، نمیتوانند خود را با این ضوابط تطبیق دهند.» او تأکید کرد که اگر برای کودک سیاستگذاری نشود، دیگران برای آن تصمیم میگیرند.
واکنش صریح شورای عالی انقلاب فرهنگی به حواشی جشنواره ونیز
در پی اظهارات و حواشی ایجاد شده توسط لاله مرزبان، بازیگر فیلم «مراقب» در جشنواره فیلم ونیز، مرکز رسانه و روابط عمومی شورای عالی انقلاب فرهنگی بیانیهای صادر کرد. این شورا با انتقاد از روایتهای یکسویه از جامعه ایران، این رویکرد را مردود و بهمثابه نادیدهگرفتن امانت ملی دانست. بیانیه مذکور بر ضرورت پرهیز از کلیشههای غربی در تصویرسازی از زنان ایرانی، تقویت دیپلماسی فرهنگی و روایتگری شایسته از هویت ملی در میادین بینالمللی تأکید کرد.
دیدگاهها و نظرات کاربران
بدون دیدگاهبرای ثبت دیدگاه باید وارد حساب کاربری خود شوید
جهت ارسال نظرات، مشارکت در گفتگو و تعامل با نویسندگان، لطفاً وارد شوید یا عضو شوید.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.